Al ladrón! Al ladrón!
Crónica de lo sucedido:
Éramos un grupo de 7, españoles e italianos. Nos sentamos a una mesa. Yo saqué algunas fotos del espectáculo de fuego. Y entonces empezamos a dispersarnos... unos a ver no se qué espectáculo, y Berta y yo nos pusimos a jugar a ping-pong cómo niñas. Todas las bolsas se quedaron en la mesa. Un par de veces fui a buscar la cámara y por un rato tuve la bolsa conmigo al lado de la mesa de ping-pong, pero era más “seguro” dejarla en la mesa y no en un banco o cualquier sitio. La última vez que volví a la mesa a buscar la cámara ya no estaba... pregunté a los de mi grupo que todavía estaban en la mesa... sentados con ellos había una pareja de desconocidos... miramos en el suelo no fuera que se hubiera caído y antes de acusar a nadie miré otra vez al lado de la mesa de ping-pong. Rápido rápido se lo cuento a Margherita, mira su bolsa y su dinero tampoco estaba. Volvemos a la mesa y la pareja no estaba... salimos corriendo pero evidentemente no había nadie. A parte de mi cámara mi dinero (con mi monedero redondo snif snif) tampoco estaba. Total que la cosa consistía en fijarse en quiénes eran los guiris, sentarse, tener una conversación surrealista y mientras trabajando por abajo. Después cuando yo pregunté por mi cámara y la cosa se puso un poco fea salieron corriendo y dejaron las cosas a un grupo que les esperaba fuera... porqué no estaban solos... Total que a los 3 minutos regresa la pareja de ladrones que qué ha pasado... que mira “no sospeches de mi, puedes mirar en mi bolso”. Hablamos en inglés, alemán y nos insultamos en 5 idiomas diferentes. Al final les dije que yo sabía que ellos no tenían nada, que si de verdad querían ayudar nos acompañan a la policía. Evidentemente NADA.... Para Margherita y yo no quedaba una sombra de duda. Tampoco teníamos nada que hacer y mucho que perder porqué fuera había un grupito bien majo.
Entonces fuimos a la policía. Los policías no hablaban ni zorra de inglés o sea que tuvimos que hacer una denuncia en alemán... ignoro cómo se denuncia en Berlín si no tienes unas nociones del idioma... Ahora quedan un par de mierdecitas de papel, una la tiene Margherita y otra yo y cuatro notas que tomó en una libretita... poco serio también...


Hola!
Em sap molt greu això de la camara, però avui és el teu aniversari i esperem que t'hagi anat molt bé, ja ens ho esplicaràs,
Petons de dels teus pares i germà.
Uppppppppppppppppps!!!! tela marinera... fa rabia aixo...
Moltes felixitaaaaaaaaaats pel teu cumple (no els tink apuntats aki i avui no he obert el laptop osia que fins dema no me nhagues enterat que avui era el teu cumple..., po si ho diuen els de casa sera veritat ;)
Cies! Ahir va ser un dia molt tranquil... ja convenia, i els llacs i el bosc eren preciosos.